Wynikają z następujących ustaw:

Ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (Dz. U. 2009 nr 151 poz. 1220)

Posiadacz żywych zwierząt gatunków wymienionych w załącznikach A i B rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97 z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi, zaliczonych do płazów, gadów, ptaków lub ssaków, a także prowadzący ich hodowlę, jest obowiązany do pisemnego zgłoszenia ich do rejestru.

Rejestr taki prowadzi starosta właściwy ze względu na miejsce przetrzymywania zwierząt lub prowadzenia ich hodowli. Obowiązek zgłoszenia do rejestru lub wykreślenia z rejestru powstaje z dniem nabycia lub zbycia, wwozu do kraju lub wywozu za granicę państwa, wejścia w posiadanie zwierzęcia, jego utraty lub śmierci. Wniosek o dokonanie wpisu lub wykreślenia z rejestru powinien być złożony właściwemu staroście w terminie 14 dni od dnia powstania tego obowiązku.

Ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. 2003 nr 106 poz. 1002 ze zm.)

Kto utrzymuje zwierzę domowe, ma obowiązek zapewnić mu pomieszczenie chroniące je przed zimnem, upałami i opadami atmosferycznymi, z dostępem do światła dziennego, umożliwiające swobodną zmianę pozycji ciała, odpowiednią karmę i stały dostęp do wody. Uwięź, na której jest trzymane zwierzę, nie może powodować u niego urazów ani cierpień oraz musi mu zapewnić możliwość niezbędnego ruchu.

Prowadzenie hodowli lub utrzymywanie psa rasy uznawanej za agresywną wymaga zezwolenia organu gminy właściwego ze względu na planowane miejsce prowadzenia hodowli lub utrzymywania psa, wydawanego na wniosek osoby zamierzającej prowadzić taką hodowlę lub utrzymywać takiego psa.

Według rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 kwietnia 2003r. w sprawie wykazu ras psów uznawanych za agresywne (Dz. U. 2003 nr 77 poz. 687) rasami psów uznawanymi za agresywne są:

   1. amerykański pit bull terrier;
   2. pies z Majorki (Perro de Presa Mallorquin);
   3. buldog amerykański;
   4. dog argentyński;
   5. pies kanaryjski (Perro de Presa Canario);
   6. tosa inu;
   7. rottweiler;
   8. akbash dog;
   9. anatolian karabash;
  10. moskiewski strużujacy;
  11. owczarek kaukaski.

Ustawy z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń (Dz. U. 2010 nr 46 poz. 275)
 

• Kto nie zachowuje zwykłych lub nakazanych środków ostrożności przy trzymaniu zwierzęcia, podlega karze grzywny do 250 złotych albo karze nagany.
• Kto przez drażnienie lub płoszenie doprowadza zwierzę do tego, że staje się niebezpieczne podlega karze grzywny do 1000 złotych albo karze nagany.
• Kto w lesie puszcza luzem psa, poza czynnościami związanymi z polowaniem, podlega karzegrzywny albo nagany.

Psy lubią sobie poszczekać o każdej porze, czy to w dzień czy w nocy. O ile okazjonalne szczekanie psa nie przysporzy właścicielowi żadnych problemów – o tyle nagminne „koncerty” czworonoga mogą już stanowić problem.

Zgodnie z art. 51. § 1 Kodeksu wykroczeń - kto krzykiem, hałasem, alarmem lub innym wybrykiem zakłóca spokój, porządek publiczny,spoczynek nocny albo wywołuje zgorszenie w miejscu publicznym, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny. W przypadku braku reakcji posiadacza psa na jego uporczywe szczekanie bez szczególnych zewnętrznych powodów, może to uzasadniać odpowiedzialność właściciela na podstawie art.51 § 1 kodeksu wykroczeń.

Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. 2008 nr 213 poz. 1342)

Posiadacze psów są obowiązani zaszczepić psy przeciwko wściekliźnie w terminie 30 dni od dnia ukończenia przez psa 3 miesiąca życia, a następnie nie rzadziej niż co 12 miesięcy od dnia ostatniego szczepienia.

Kto uchyla się od obowiązku ochronnego szczepienia psów przeciwko wściekliźnie, a w przypadku wprowadzenia obowiązku ochronnego szczepienia kotów przeciwko wściekliźnie - od tego obowiązku, podlega karze grzywny.

Ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. 1997 nr 88 poz. 553 ze zm.)

Brak w kodeksie karnym osobnego przepisu o odpowiedzialności za zwierzęta. Odpowiedzialność ta opiera się zatem na przepisach rozdziału XXI Kodeksu karnego - Przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu.